De eettafel die ik met de hand had gerestaureerd, werd ‘rustiek’ genoemd. Mijn appartement werd bekritiseerd omdat het niet ‘verzorgd’ was. Mijn werkkleding was blijkbaar ouderwets. Haar ouders, Gordon en Beverly, deden vaak alsof alles in het leven verbetering behoefde.
Ik hield mijn mond.
Toen, op mijn tweede dag van mijn pensioen, belde Sienna.
Geen begroeting.
Geen felicitaties.
Gewoon een mededeling.
“Uw zoon en ik hebben besloten dat mijn ouders de zomer in uw huisje gaan wonen.”
Ik zat als aan de grond genageld op de steiger.
Ze legde uit dat haar ouders ruimte nodig hadden. Mijn huisje had drie slaapkamers. Ik was maar één persoon.
Toen sprak ze de zin uit die de hele nacht in mijn hoofd bleef nagalmen.
“Als dat een probleem is, verkoop het huis dan en verhuis terug naar een plek waar je wél nuttig kunt zijn.”
