Hoeveel appels zie je op deze foto? Dit simpele raadsel heeft internetgebruikers verdeeld.
Het meest perverse antwoord is: nul. Waarom? Omdat we niet naar echte appels kijken, maar naar een digitale afbeelding. Het zijn geen vruchten die je kunt aanraken, eten of snijden. Het zijn pixels op een telefoon- of computerscherm.
Deze interpretatie doet denken aan een bekend concept in de kunst: de afbeelding van een object is niet het object zelf. Een foto van een appel is geen appel. Net zoals een foto van een pizza de honger niet stilt, en een foto van een bankbiljet de rekening niet betaald.
Klinkt grappig? Zeker. Maar het zijn antwoorden zoals deze een simpele raadsel plotseling veranderen in een discussie over taal, logica en de ware betekenis van het woord “is”.
Waarom maken mensen toch zoveel ruzie over dit soort puzzels?
Het meest interessante aan dit spel is niet de appel zelf. Het meest interessante is hoe we de vraag omvangrijk maken. Voor de een betekent “hoeveel appels” het aantal hele appels dat je kunt maken door de helften aan elkaar te plakken. Voor een ander betekent het het aantal vergelijkbare stukken. Voor een derde betekent het aantal echte appels dat wordt gebruikt om de foto te maken. Voor een vierde betekent het nul, omdat het slechts een afbeelding is.
Elk antwoord komt voort uit een andere manier van denken. fundamenteel duiken in de wiskunde. Anders volledig het letterlijk. Weer anderen zoeken naar een trucje. En dan zijn er nog degenen die de vraag liever filosofisch benaderen en de regels volledig overhoop gooien.
Daarom werken dit soort afbeeldingen zo goed op Facebook. Iedereen kan meedoen, iedereen kan reageren en iedereen kan het gevoel hebben iets te hebben opgemerkt wat anderen over het hoofd hebben gezien.
Wat is het beste antwoord?
Het meest praktische antwoord is 4. Als we de helften dramatisch delen van hele appels, dan zijn 8 helften gelijk aan 4 appels. Dit is de klassieke wiskundige interpretatie.
Het meest letterlijke antwoord is 8. Dit is het aantal delen van de appel dat op de foto te zien is.
Het meest creatieve antwoord is 1, als we bedenken dat de afbeelding gemaakt had kunnen worden door een fragment te kopiëren.
Het meest filosofische antwoord is 0, omdat er geen echte vruchten op het scherm te zien zijn, maar alleen hun digitale weergave.
En dat is precies waar de fascinatie van deze puzzel schuilt. Het gaat er niet per se om een absolute waarheid te vinden. Het gaat erom dat een simpele vraag kan herhaaldelijk hoe verschillende mensen hetzelfde beeld voltooid.
Het internet is dol op dit soort valstrikken.
Dit soort raadsels is perfect voor sociale media. Ze zijn kort, simpel, visueel en lokken directe reacties uit. Een paar foto’s en een korte vraag zijn al genoeg, en de reacties stromen binnen.
Iemand schrijft: “4, dat is duidelijk.” Iemand anders antwoordt: “8, want dat is alles wat je ziet.” Dan komt er weer iemand bij en zegt: “Nul, want het is gewoon een afbeelding.” En zo gaat de discussie verder.
Dit is geen intelligentietest, hoewel het vaak wel zo wordt aangeprezen. Het is eerder een mentaliteitstest. Het onthullen of we de wereld meer analytisch, letterlijk creatief, of subversief waarnemen.
Hoeveel appels zag je als eerste?
Het mooiste aan deze puzzel is dat het eerste antwoord vaak meer over ons instinct onthult dan de afbeelding zelf. Sommige mensen tellen meteen de twee helften. Anders verbindt ze automatisch. Weer anderen gaan meteen op zoek naar de truc.
Voordat je de reacties leest, is het de moeite waard om jezelf de volgende vraag te stellen anderen: welk getal kwam er als eerste bij je op?
Als je 4 geantwoord hebt, denk je verstandig. Als je 8 hebt geantwoord, interpreteer je dingen letterlijk. Als je 1 antwoord hebt, zoek je naar technische trucjes. Als je 0 hebt geantwoord, ben je een beetje filosofisch ingesteld.
En als je er nog steeds niet is, geen zorgen. Dat is precies de bedoeling van deze puzzel. Het gaat er niet alleen om je wiskundige vaardigheden te testen, maar vooral om de discussie aan te wakkeren.
