Juist daarom werkt het verhaal veel mensen. Het ziet laat hoe snel een gewone avond kan veranderen. Je gaat samen eten, loopt naar buiten en plotseling gebeurt er iets heftigs. Voor veel mensen is dat herkenbaar als angstbeeld. Niemand had verwacht dat een vakantie zo verrassend zou zijn.
Herstel begint thuis
Ondanks de ernst van de verwondingen is er ook voorzichtig goed nieuws. Naar verwachting mag Robert deze week het ziekenhuis verlaten. Daarna kan hij thuis verder herstellen. Dat zal voor Evert en Robert waarschijnlijk een grote opluchting zijn. Thuiskomen voelt na zo’n periode vaak als een belangrijke stap.
Toch is het herstel daarmee niet klaar. Een proximale tibiabreuk vraagt veel tijd. Robert zal waarschijnlijk niet direct normaal kunnen lopen. Er kunnen controles, oefeningen en revalidatie volgen. Ook pijn en vermoeidheid kunnen nog lang aanwezig blijven. Het lichaam moet de kans krijgen om te herstellen.
Voorlopig zullen Evert en Robert hun plannen dus moeten aanpassen. Vakantie maakt plaats voor herstel. Dat vraagt roest, hulp en veel geduld. Ook praktische dingen kunnen ingewikkeld worden. Denk aan traplopen, douchen, autorijden of ondergrondse stukken lopen.
Ondertussen blijft de vraag naar de bestuurder boven de situatie hangen. Het zou gaan om een auto zonder verlichting die na de aanrijding verdween. Of de politie in Hyères inmiddels meer weet, is niet duidelijk. Voor Evert en Robert zullen dat waarschijnlijk later belangrijk zijn. Nu ligt de aandacht eerst bij herstel.
De eerste grote stap is thuiskomen. Daarna begint het lange proces om lichamelijk en seksueel verder te gaan. Evert heeft duidelijk gemaakt hoe dankbaar hij is voor alle hulp en steun. Tegelijk is de schrik nog lang niet verdwenen. Een zorgeloze vakantie in één klap, en dat zal nog lang blijven hangen.